Maurice Ferrares schreef dit commentaar op de financiële crisis.

Stelen mag als je het maar geen stelen noemt. De financiële crisis in de afgelopen tijd heeft dat bewezen. Je moet dan wel zorgen, dat je wetten hebt gemaakt waarin de diefstal een legale basis heeft; je moet voor klassejustitie zorgen die de wetten uitlegt zoals jij dat als bezitter wil en je rustig ongestraft je gang kan gaan. Verder moet je over een horde juristen beschikken die samen met de rechters de show van wat genoemd wordt: `het recht’ opvoeren.

Dit alles hoeft niet te verbazen, het is gewoon het systeem waaronder we leven. Soms gaat er wel eens iets verkeerd. De dieven gaan de gevangenis niet in, ze doen immers niets wat in strijd met de wet is. Wanneer er wat verkeerd gaat, worden de regeltjes aangepast en wordt een nieuwe methode om te stelen bedacht en kan er opnieuw worden geplunderd.

De financiële crisis waarin de kapitalistische wereld momenteel verkeert – Rusland en China  blijven ook niet buiten schot – is een gevolg van de latente winsthonger van ondernemers en financiers waarop het systeem is gebaseerd.

Dit maal is het alleen aan velen duidelijk geworden omdat er in Amerika en de rest van de wereld  direct miljoenen mensen door getroffen zijn.

Hoe is er gestolen? We beginnen met een kleintje. De baas van Fanny Mae (een van de twee hypotheekbanken die door de Amerikaanse staat zijn overgenomen) heeft toen zijn dagen al geteld waren 14.1 miljoen dollar als afscheidsgeschenk ontvangen. Toen Fanny Mae en Freddy Mac begin september door de Amerikaanse regering werden overgenomen en de twee directeuren naar huis werden gestuurd, kregen ze ieder ruim 20 miljoen dollar mee.

Martin Sullivan de algemeen directeur van de verzekeringsmaatschappij AIG – eveneens overgenomen door de Bush-administratie – kreeg bij zijn gedwongen ontslag in juni jl. 68 miljoen dollar. Bij de gedeeltelijke overname half september van Lehman Brothers door Barclay werd aan de vertrekkende top van de Brothers een`smartegeld‘ van 2,5 miljard dollar uitgekeerd.

Stanley O’Neil  die in 2003 baas werd van Merrill Lynch kreeg bij zijn ontslag in oktober 2007 een gouden handdruk van 160 miljoen dollar. En wat te zeggen van het feit dat te midden van de hypotheekcrisis de vijf grote Amerikaanse banken aan hun medewerkers in  2007 66 miljard dollar aan bonussen hebben uitgekeerd als beloning voor de behaalde successen? (Le Monde 19.9.08) Waar kwamen die miljarden vandaan?

Ook in Nederland weten de managers van wanten. De jaarverslagen van de ondernemingen  vertellen het volgende: Bij zijn vertrek bij de ABN/Amro kreeg Groenink ruim 30 miljoen euro als afkoopsom plus een bonus van 1,4 miljoen, naast zijn salaris natuurlijk. Votron (Fortis) kreeg over 2007 een bonus van 2,5 miljoen euro. Moberg (Ahold) ontving voor een half jaar werken (2007) 3,4 miljoen afkoopsom, een `gewone ‘ bonus van 2,6 miljoen, een basissalaris van 750.000 euro en ook nog 5 miljoen euro aan opties.

Koffrie (Corporate Express) kreeg bij vertrek in 2007 een gouden handdruk van 3 miljoen euro en opties ter waarde van 710.000. Harry de Smet (Unit 4 agresso) kreeg een afkoopsom van 2 miljoen euro.  Gunning (Vedior) werkte een klein jaartje bij Vedior. Toen hij kwam kreeg hij een compensatie voor zijn Unilever opties van 400.000 euro en 100.000 euro voor zijn verhuiskosten. Bij de overname van Vedior door Randstad kreeg hij 1,6 miljoen als afkoopsom.

Zijn voorganger Zack Miles kreeg 1,7 miljoen toen hij vertrok en mocht zijn opties verzilveren  wat hem 3,2 miljoen euro opleverde.

Van der Veer (Shell) moest in 2007 op een houtje bijten. Hij kreeg `slechts’ een bonus van 2 miljoen euro.  Pasman (Grolsch) inde bij zijn vertrek 2,7 miloen euro. Eelkman Rooda (OPG)  kreeg 1,5 miljoen mee (viifmaal zijn basissalaris).

Minister Bos van financiën heeft op 19 september jl. na de vergadering van de ministerraad gezegd m.b.t. de gebeurtenissen in Amerika: de crisis betekent de definitieve teloorgang van een systeem dat gebaseerd is op hebzucht, onverantwoorde risico’s en perverse beloningen.

Over perverse beloningen gesproken. Kijken we naar een deel van het loonstrookje van zijn voorganger, voormalige voorzitter van de vakcentrale FNV, ex- minister-president en ex-minister van Financiën Wim Kok. Sedert enige tijd is hij commissaris bij de Shell, KLM, TNT en ING. En dat zijn niet al zijn commissariaten en uiteraard niet zijn pensioenen( Over de ruggen van de arbeiders verkregen, noemen ze dat.)

Totaal ontvangen aan commissariaten bij Shell,KLM, TNT en ING.

2003 E  99.705

2004 E 161.125

2005 E 206.256

2006 E 250.889

(Bron: Effect. Blad van de Vereniging van effectenbezitters april 2006)

Hoeveel commissarissen, directeuren van grote ondernemingen en banken en niet in de laatste plaats: aandeelhouders profiteren dagelijks van het `graaikapitalisme’?

22 september 2008

www.abigador.nl
info@abigador.nl