Basis banaliteiten:

1. De Palestijnen hebben het recht om zich te verzetten. Dit betekent dus ook: het recht om gewapend geweld te gebruiken tegen een militaire bezettingsmacht. Dit is een recht dat door de VN erkend is en logisch volgt uit het recht op zelfverdediging. Palestijns verzet, in geweldloze en in deze vorm, verdient de steun van iedereen die ook maar een moer geeft om democratie en het recht op zelfbeschikking.

2. Dit recht betekent niet dat aanvallen, gericht op burgers, ook toegestaan zijn of dat we onze blik daarvan moeten afwenden in het belang van een zogenaamd ‘groter geheel’. Juist een goed begrip van de zestig jaar lange voorgeschiedenis van het geweld in de Palestijnse gebieden en Israël dwingt hier aandacht aan te geven. De Israëlische staat werd gesticht en mede mogelijk gemaakt door geweld tegen burgers; etnische zuivering verzekerde een Joodse meerderheid in de nieuwe staat. Het huidige Israëlische beleid, waarin levens van meerdere Palestijnse burgers minder waard zijn dan één Israëlische soldaat, is een gevolg van dezelfde racistische logica.

3. Palestijns geweld tegen burgers – bommen in bussen, cafés, door raketten op steden en dorpen – moet door links afgewezen worden. Allereerst om ethische redenen maar ook om strikt politieke redenen. Gewelddaden tegen burgers – zoals de slachtpartij op het vliegveld van Lodz door het PFLP of de zelfmoordbommen en Quassam raketten van Hamas, zijn niet alleen een PR geschenk uit de hemel voor de Israëlische regering. Ze leiden ook tot een polarisering langs etnische lijnen; als elke Israëli vanwege zijn of haar Israëli zijn tot legitiem doelwit wordt verklaard word, is het te verwachten dat zij op hun beurt alle Palestijnen als hun potentiële moordenaars zien. Geweld langs etnische lijnen leidt ertoe dat mensen zich achter ‘hun’ staat scharen, op zoek naar bescherming. De grote steun in Israël voor het militaire geweld is niet los te zijn van deze logica. Het is ook niet los te zien van een racistisch wereldbeeld waarin burgerrechten worden toegekend op basis van etniciteit, een wereldbeeld zoals de Israëlische staat uitdraagt. Geweld tegen Israëlische burgers doet de Palestijnse zaak schade.

4. Erop wijzen dat het terrorisme van pro-Palestijnse groepen en het leed dat hierdoor veroorzaakt wordt in geen verhouding staat tot de Israëlische staatsterreur is niet hetzelfde als dit leed en deze terreurdaden goedpraten of zelfs maar te bagatelliseren. Het is een simpel feit dat Palestijns geweld vele malen minder burgers het leven kost dan het geweld van het Israëlische leger. Dit is een noodzakelijk inzicht om te begrijpen hoe de krachtsverhoudingen liggen.

5. Net zomin zoals als steun aan het Palestijnse verzet synoniem is met instemming met de methodes van enige Palestijnse groepering dan ook, betekent het automatisch instemming met wereldbeeld van welke groepering dan ook.

6. Het Palestijnse verzet beslaat een breed politiek spectrum; van de links-nationalistische PFLP tot de fundamentalistische Hamas. Hamas is een organisatie wiens wereldbeeld gedeeltelijk bepaald wordt door antisemitisme. Antisemitisme is een extreem-rechtse, reactionaire ideologie die oorzaak van ellende veroorzaakt door kapitalisme en imperialisme bij een groep legt die als ‘Joods’ betiteld word. Zoals Karl Lueger, van van 1897 tot 1910 burgemeester van Wenen en inspirator van Hitler verklaarde; ‘ik bepaal hier wie Joods is’. Antisemitisme is geen automatisch gevolg van de ellende waarin de Palestijnen verkeren en iets dat genegeerd kan worden als een verschijnsel dat ‘vanzelf’ verdwijnt als de bezetting ophoudt maar een specifieke ideologie die gepropageerd moet worden om aan te slaan. Antisemitisme moet door links afgewezen worden uit naam van socialistische waarden als de universele gelijkwaardigheid van mensen. In de context van het Israëlische-Palestijnse conflict draagt antisemitisme bovendien bij aan etnische polarisering, hetgeen leidt tot misdadig geweld en een doodlopende weg vormt voor de Palestijnen. Het militair verslaan van Israël ligt totaal niet in de mogelijkheden van de Palestijnse beweging.

7. Dat Israël in zijn bestaan bedreigt wordt door Hamas, Hezbollah et cetera is namelijk volledige onzin: aan de ene hand een regionale supermacht, bewapent met kernwapens, een hoog ontwikkelde economie en nauwe vriendschapsbanden met de grootste militaire mogendheid ter wereld versus guerrilla-milities die slechts steun krijgen van enkele veel minder machtige staten als Syrië en Iran.

8. Het geweld van zowel Israël als bepaalde Palestijnse groeperingen tegen burgers is niet uniek. Geweld tegen burgers heeft een duidelijk doel in moderne oorlogen; het breken van de moreel en de wil tot verder vechten van de vijand en het fysiek uitschakelen – vermoorden dus – van hun steun. Van de bombardementen op steden tijdens de Tweede Wereldoorlog tot napalm op Vietnamese dorpen is de twintigste eeuw vol met voorbeelden hiervan. Hamas is dus geen unieke vorm van kwaad waar alle middelen – hoe ‘betreurenswaardig’ sommige gevolgen soms ook zijn – tegen zijn geoorloofd. Hetzelfde geld voor Israël: dat Israël met geweld tegen burgers niet uniek is, is geen verdediging van Israël maar een bewijs voor de capaciteit tot misdaden van zogenaamde ‘beschaafde staten’.

9. Alleen een progressieve beweging kan een uitweg bieden voor de Palestijnen. Zoals al gezegd kunnen de Palestijnen een confrontatie met de Israëlische bevolking en hun staat als geheel niet winnen. De Palestijnse beweging moet een deel van de Israëlische bevolking ervan overtuigen dat zij; a. in vrede kunnen leven met de Palestijnen en b. dit, en niet een oorlog zonder einde, in hun voordeel is. Een dergelijke ontwikkeling is jammer genoeg nog ver weg.

10. Net zoals links geen rechtse, religieuze fundamentalisten aan de macht wil in eigen land, wil links dat ook niet zien gebeuren in Palestina. Links moet progressieve, democratische krachten in de pro-Palestijnse beweging, zoals het Palestijnse Nationale Initiatief (wiki), vertegenwoordigt door Mustafa Barghouti, of het Alternative Information Centre steunen en helpen te versterken. Dat deze krachten veel zwakker zijn dan religieuze bewegingen als Hamas is alleen maar om reden om nog meer werk te maken van dergelijke steun.

11. De eerste stap naar een rechtvaardige vrede is Palestijns verzet. De huidige oorlog is het zoveelste bewijs dat de Israëlische staat zoals deze nu bestaat misdadig en racistisch is. Morele appels om dit veranderen zijn nutteloos; een hele politieke klasse in Israël heeft belang bij deze koers dankzij een racistische, oorlogszuchtige ideologie en sociale basis voor deze ideologie.

Intifada! Intifada! free Palestine!